Daily Archives: 2 Δεκεμβρίου, 2009

Οι φίλοι μας οι Τούρκοι επισπεύδουν, την κατασκευή γεφυρών και πορθμείων στον Έβρο

Ερώτηση
Προς
Τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας

Θέμα : Ο τουρκικός στρατός επισπεύδει την κατασκευή γεφυρών και πορθμείων στον Έβρο !
Το αργότερο σε 18 μήνες από σήμερα το περιβάλλον τακτικών επιχειρήσεων στον Έβρο αλλάζει δραματικά σε βάρος της ελληνικής αμυντικής διάταξης : ο τουρκικός στρατός για πρώτη φορά μετά το 1923 (όταν το ποτάμι τέθηκε ως όριο γραμμή μεταξύ των δύο κρατών), θα έχει εντάξει στο δυναμικό του 52 πορθμεία ικανά να μεταφέρουν δύο ίλες αρμάτων μέσα σε 6,5 λεπτά (!) στην δυτική ακτή του Έβρου. Και έτσι μέσα σε 15’ να μπορούν να ζεύξουν τις δύο όχθες !
Σύμφωνα με τον αρχικό σχεδιασμό του τουρκικού στρατού και της εταιρείας το σύνολο των 52 οχημάτων – πορθμείων θα παραδιδόταν μέχρι και τον Οκτώβριο του 2012, με το πρώτο σύστημα να παραδίδεται τα τέλη του 2011. Σήμερα, όπως αποκαλύπτει το έγκυρο ειδησεογραφικό blog «DEFENCENET» το όλο σχέδιο των παραδόσεων επιταχύνεται, κατόπιν εντολής της τουρκικής πλευράς… Το ζητούμενο είναι να ξεκινήσουν οι παραδόσεις το αργότερο μέχρι τα μέσα του 2011 και να ολοκληρωθούν μέχρι τα τέλη του ίδιους έτους, 14 μήνες νωρίτερα (!) από ότι είχε αρχικά συμφωνηθεί.
Ερωτάσθε
Ποια θα είναι η ελληνική επίσημη αντίδραση στον, αποδεδειγμένα πλέον, επιθετικό προσανατολισμό των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων ;
Αθήνα, 26/11/2009

Ο ερωτών Βουλευτής

Περί παρεών – φιλίας

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Ἱστορία εἶναι ἡ μνήμη τῆς ἀνθρωπότητας

Οἱ Λαοὶ ποῦ δὲν διδάχτηκαν ἀπὸ τῆς ἱστορίας τὰ δρώμενα μένουν στὴν ἴδια τάξη γιὰ νὰ τὴν διδαχθοῦν καλύτερα . Γιὰ νὰ πᾶμε μπροστὰ πρέπει πρῶτα νὰ κοιτάξουμε πίσω . Διότι ἀπὸ τὰ λάθη μαθαίνουμε .

*ΟΛΒΙΟΣ ΟΣΤΙΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΕΣΧΕ ΜΑΘΗΣΙΝ* . (Εὐριπίδης ἀπὸ Σαλαμίνα) . Δηλαδὴ εὐτυχισμένοι ὅσοι ἀπὸ τὴν ἱστορία ἔχουν μάθει.

Γιατί πρέπει νὰ γνωρίζουμε τὴν ἱστορία μας κατὰ τὸν Ἀριστοτέλη . Διότι: *Τὰ μέλλοντα εἶναι κατὰ τὸ μεγαλύτερο μέρος ὅμοια μὲ ὅσα ἔχουν γίνει*.

*Ὁποῖος ξεχνάει τὴν ἱστορία του, εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ τὴν ξαναζήσει*. (Σανταγίανα Ἰσπανὸς Φιλόσοφος) .

Πρέπει νὰ μάθουμε τὴν ἱστορία μας. Αὐτὸ σημαίνει νὰ μάθουμε ἀπὸ τὰ λάθη τὶς ἔνδοξες σελίδες μας, τοὺς φίλους καὶ ἐχθρούς μας, τὶς ἀνάδελφες συμμαχίες καὶ μή, τὸν διχασμό, τὸν ἐμφύλιο, τὴν ντροπὴ τῶν Ἑλλήνων τὰ αἴτια καὶ τὰ ἀποτελέσματα τὶς πορείας μας, τὴν σκλαβιὰ καὶ γενικὰ τὴν ἐμπειρία μας ὡς Ἑλληνικοῦ ἔθνους. Γιὰ νὰ μπορέσουμε νὰ σταθοῦμε στὴν παγκόσμια σκηνὴ ἀγόγγιστα καὶ θαρρετά.

Περί ἱστορίας Λόγος

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Βάλε νερό στο κρασί σου……(από πού προήλθε η λαϊκή ρήση;)

Οι αρχαίοι Έλληνες σπάνια έπιναν ἄκρατον οἶνο δηλ. ανέρωτο. Η κράσις (η ανάμιξη οίνου με νερό) γινόταν μέσα στους κρατήρες, ευρύστομα αγγεία, κεράμινα ή μεταλλικά.

Στα βυζαντινά χρόνια η παραγγελία στον κάπελα «δός μοι κρᾶσιν οἴνου» συντομεύτηκε σε «δὸς μοὶ κράσιν». Η λέξη οίνος ξεχάστηκε και απόμεινε «δὸς μοὶ κρασίν» όπως το προφέρουν και σήμερα οι Κύπριοι.

Έτσι, στη νεοελληνική γλώσσα η λέξη «κρασί» επικράτησε της λέξης «οἶνος», παρόλο που, ετυμολογικά, κρασί σημαίνει οίνος νερωμένος.

Το ρήμα που υποδήλωνε την κράσιν τοῦ οἴνου με νερό ήταν κεραννύω και κερνῶ, αόριστος ἐκέρασα και μετοχή παθητικού παρακειμένου κεκερασμένος και κεκραμένος.

Εξ αυτού, στην αρχαία γλώσσα ο νερωμένος οίνος λεγόταν κεκραμένος ή κέρασμα. Ο οινοχόος, ο υπηρέτης που κερνούσε τον οίνο με νερό και πρόσφερε στα αρχαία συμπόσια το κέρασμα προς πόσιν, λέγεται νεοελληνικά κεραστής.

Στη νεοελληνική γλώσσα το κερνάω και το κέρασμα ταυτίστηκαν με το «φίλευμα», το «τρατάρισμα» και όχι μόνο προκειμένου για ποτά, αλλά και για τυρόπιτες, γλυκά κτλ. Γι’ αυτό όταν κερνάμε ένα κρασί, μπορούμε να πούμε ότι τουλάχιστον πλησιάζουμε στη ρίζα των λέξεων: τον αρχαιοελληνικό πότο.

Θεωρώντας σταθμό, για την εξέλιξη του αμπελοοινοποιητικού τομέα, το νόμο που άνοιξε τις πύλες στην εμφιάλωση, όπου, θέλοντας να διαφοροποιήσει το εμφιαλωμένο προϊόν από το χύμα κρασί, ο νομοθέτης όρισε ότι στις ετικέτες των φιαλών θα γράφεται η λέξη «οἶνος».

Έτσι, αναβίωσε στο ελληνικό οινεμπόριο η προγονική επωνυμία που είχε σωθεί ως συνθετικό μιας σειράς από σύγχρονες λέξεις:

οινοπαραγωγή οινεμπόριο οινολογία

οινοποιείο οινόπνευμα οινολόγος

οινοδεξαμενή οινομάγειρος …

και ως ρίζα αρκετών τοπωνυμίων:

Οινόη (δήμος της Αττικής)

Οινούσσες (νησιά κοντά στη Χίο)

Οινόφυτα (αρχαία πόλη της Βοιωτίας)

Οινοπία (αρχαιότατο όνομα της Αίγινας)

Οινιάδες (αρχαία πόλη της Ακαρνανίας Πηγή: ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΟΡΟΛΟΓΙΑΣ (ΕΛΕΤΟ)

Από όλα τα παραπάνω κρατήστε το: αν πίνετε κρασί πιείτε το με νερό όπως στην Αρχαία Ελλάδα. Ένα μέρος οίνου με δύο μέρη νερού……έτσι αποφεύγετε την μέθη, προστατεύετε τον εαυτό σας, τους άλλους και την τσέπη σας από τα πρόστιμα.

*Μαμά άκουσα ότι μου είπες ….. *  (πατήστε το λίνκ) από την Πυξίδα Ελλήνων

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized